Dit wordt ons laatste berichtje voor de site. Jammer, misschien, maar dit was de laatste dag dat we het team voorbij zagen komen.

Heel ver, in hun bootje, zagen wij ze vanmorgen, vanaf de overkant, voorbijvaren, op weg naar San Jose. . Daar gaat ieder aan zijn eigen tour beginnen, of weer terug naar huis.

Dat zal tegenvallen, terug naar de kou!!!!!!!!!!!!!!

Hier ben je de hele dag nat! Van de regen, of van het zwembad of van het zweet!!!!!!!!!!!!!!

Het team had een tocht over de rivier gemaakt, in een kano, en………..krokodillen gezien!!!!!!!!!

Ze hebben zich lekker laten verwennen, in hun luxe lodge!!!!!!!!! Ook een paar schildpadden gezien, schelpen geraapt en verder lekker geluierd.

Dat hadden ze dik verdiend.

Wij zagen vandaag leguanen, prachtige vogels, apen en ontzettend veel groen. Wat zijn de planten hier groot.

Het bootje voer een poosje zonder motor aan, tussen al dat groen en wij genoten van al die schitterende geluiden.

Het is echt heel bijzonder om hier te mogen zijn.

Morgen gaan ook wij weer verder. Naar een vulkaan, een nevelwoud en de laatste dagen in het zuiden naar een heerlijk strand.

Wie weet komen we nog een van onze kinderen tegen.

Lieve mensen, bedankt voor jullie support, voor alle lieve reacties. Het was heel leuk om te lezen hoe jullie meeleefden met de rafters.

Wij genieten nog even verder , PURA VIDA, TOT GAUW!!!!!!!!!!!!!!!! Anneke

We moeten helemaal afkicken………..niet vanmorgen om 6 uur op om de rivier te halen!!!!!!!!!!!!

Het WK Raften zit erop en wat zitten we trots te wezen!!!!!!!!!!!!!!

Onze kinders gaan met VIER MEDAILLES terug naar Nederland!

Nu maar hopen dat de pers erop duikt !!! Dat hebben ze dik verdiend na 2 jaar trainen voor dit evenement!!!!!!!!!

Nu willen ze even geen boot  meer zien! Jason, hun masseur is vanmorgen al naar Nederland terug gevlogen. Wat heeft hij hard gewerkt om alle spieren in topvorm te houden.

Het hele team gaat nu genieten op Tortuguero, een Nat. Park aan de oostkust van Costa Rica. Die reis hebben ze gewonnen, en wat zullen ze genieten op dit tropische Bounty eiland!!!!!!!!!

Vanmorgen zijn ze door een busje opgehaald, en in de loop van de middag zullen ze daar zijn aangekomen. Je moet dan eerst een paar uur in de auto en dan nog ruim 2 uur met een boot naar de overkant.

We hopen dat het daar  lekker weer is. Wij gaan er woensdag heen. We zijn nu even terug in San Jose, en morgen maken we dezelfde tocht als het team. Puur toeval, maar wel heel leuk. Tijdens zo’n WK. heb je nauwelijks tijd voor elkaar.

Waren jullie er maar even allemaal bij……………………iedereen hier heeft zo zijn eigen prachtige verhaal over de afgelopen dagen!!

Nu regent het al uren keihard hier in San Jose……………..Daarom is alles ook zo groen………..warm en nat. Je bent hier de hele dag nat van het zweet. We zijn net terug van de stad, in een heerlijk hotsende bus, en iedereen loopt gewoon in zijn hempie onder de paraplu….

Lieve mensen, je hoort nog van ons als we samen zijn!!! Groetjes, Anneke.

p.s. Hier nog de de foto van gisteren. Konden 1 dag niet op het internet bij ons in het hotel.

Het is gelukt, WE HEBBEN BRONS!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Op de Down River zijn we derde geworden. Ons team heeft een heel goed run gevaren, een goeie lijn, zei Ted en dat was genoeg voor weer een bronzen plak.

Geweldig he??????????????????Ze zijn helemaal dik tevreden.

Dus……………….GOUD OP DE SPRINT,

BRONS OP DE HEAD TO HEAD,

BRONS OP DE DOWN RIVER ,

EN…………………………ALL OVER STAAN WE OP DE DERDE PLAATS!!!!!!!!!!!!!!!!

Ons platte landje is DERDE van de wereld op dit WK. RAFTEN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\

Alleen Tjechie en Japan hebben we voor ons gelaten.

Wij zijn apetrots op onze meiden!!!!!!!!!!!!

We komen nu net van de huldiging terug en dat was een groot feest.

Team Fleau glunderde op het podium, werd luid toegezongen, en ze mochten zo drie maal het trapje op!!!!!!!!!Ze kregen een kunstwerk op een plankje en ze zijn helemaal tevreden. Heel moe ook, en nu begint voor de meesten een heerlijke vakantie in dit bijzondere land.

De ouders van Suus zijn gisteren hier aangekomen, en omdat Anne een blessure heeft aan haar voet heeft Susan de slalom gevaren. Waren haar ouders precies op tijd.

Morgen worden de meissies opgehaald in hun kamp en dan rijden en varen ze naar Tortuguero. Dat reisje hebben ze gewonnen bij het WK. en heel toevallig gaan ook wij de komende dagen daarheen. Kunnen we mooi samen luieren in de hangmat.

Costa Rica is heel bijzonder, en we hebben een heerlijke tijd gehad rond het WK.  Wat hebben we veel beleefd en gezien……………

Eerst hun camping, met de tentjes onder het afdak!!!!!!Dat afdak heeft de teams mooi droog gehouden, tot eergisteren………toen zakte een deel van het dak in en viel de hele plons water op de Tjechische tentjes. Alles drijfnat, en Nedeland schoot te hulp. Ze verschoven al hun tentjes zodat Tjechie ook weer droog kon staan.

De douches bleven koud, de hele week , maar het eten werd steeds lekkerder.

Een wonder was het, dat alle teams, elke ochtend, weer op tijd aan de oever van de rivier stonden. Zo’n 48 teams, elke dag, op tijd beneden……………jullie weten uit ons vorig verslag hoe de weg was!!!!!!!!!!!!!!

De meeste teams liepen elke dag naar beneden en dan in de avond weer naar boven. Een tocht van een dik uur.

Vandaag zij we ergens halfweg gaan staan. Was weer heel goed zoeken waar je de grote weg afmoest, maar we hebben het weer gevonden. Aan de oever van de Paquare, kwamen ze aanvaren, en wij vingen ze op met heel veel oranje.

Toen verder gereden naar de plek waar ze uitstapten. Na de finish moesten ze nog anderhalf uur uitdobberen, voordat ze aan een plek kwamen waar ze konden uitstappen. Morgen gaan we hier weg, verder op reis door dit land waar het allemaal zo relaxed aan toe gaat. Heel vriendelijke mensen, lekker warm, schitterende bloemen, heel bijzondere bomen waar nog van alles op en aan groeit, enorme palmbomen, prachtige vogels, die veel lawaai maken, en heeeel veeel groen. We gaan nog even rondreizen en we zullen jullie zolang we samen zijn met het team, nog op de hoogte houden van alles wat we doen.

Groetjes en tot de volgende keer, Anneke. Dank je wel voor jullie leuke reakties!!!!!!!!!!!

Foto’s volgen nog

Team Fleau, heeft  net de tweede run van de slalom gedaan. De eerste was heel goed, heel mooi, maar deze tweede run was niet zo best. Na de eerste stonden ze op plaats 2, maar dat kan nu wel eens gezakt zijn…………..

In de tweede run waren de andere teams nl. veel beter……………we wachten af……………..

We moeten nu al een poos wachten op de volgende boot……….er  is een boot om gegaan en er zitten 6 mensen vast op een rotsje…………………..

Straks de mannen, en dan nog de head to head voor 4 vrouwenteams. En daar zijn wij ook bij, dan strijden we om plek 3 of 4.

Dat had hoger gekund, maar Fleau had een valse start en zat toen niet meer in de finale. DAT WAS ECHT BALEN…………………..

Maar de meiden zijn in een uitstekende ste

mming en hebben het erg fijn met elkaar.

En dan gisteren………………..dat  was echt een ongelofelijke dag……………….

Ik kan er echt niet meer omheen…………het gaat hier een beetje anders dan bij ons.

Elke dag gebeuren er totaal onverwachte dingen, iets wat je totaal niet verwacht en waarbij wij constant stilvallen. Niemand weet iets en iedereen weet iets anders!!!!!

Gisterochtend togen wij vol goede moed richting Mollejones, waar de wedstrijden zijn. Eerst even op de camping onze perspasjes ophalen! Jawel, wij zijn officieel benoemd tot persmensen van de Nederlands website.

Dan weer de dagelijkse autotocht naar beneden, door prachtige natuur. . De tractor met de aanhanger staat al klaar! We kopen een kaartje voor 10.000 colon, krijgen een blauw bandje om en daar gaan we……………….

Omlaag, steil, blubber,en glad………….beetje eng………..We rammen tegen een rots aan, maar de wagen blijft overeind. We glijden verder naar beneden en moeten er halfweg uit. Te glad. Lopen dus……………..

Beneden blijkt het parcours te zijn verlegd………..maar we zijn flexibel…………dat leer je hier snel……………

We kiezen een rood afdakje , en dan begint
Team Fleau vaart tegen Belgie en wint. Daarna varen  ze tegen  Tchechie en ze winnen weer en daarna tegen Japan. En dat is valse start. Een heel gedoe volgt dan, want niet iedereen is het daarmee eens. het grote wachten……………………..Na anderhalf uur begint het eerste team te varen……………….en de tussen tijd is steeds heel lang……. tussen de middag wachten we ruim een uur!!!!!!!!!!!!!Waarop??????????????.

Het is dan al tegen 5 uur. Om zes uur is het hier stikdonker.

Dit gaat heel erg lang duren.  De meiden varen bijna in het donker, en dan komen ze heel relaxed langsvaren………..de laatst runs zijn verplaatst naar morgen.

Ondertussen valt er een hoosbui naar beneden……….Alles glad en nog meer blubber……….iedereen wil naar boven.

Maar……….als het regent rijden er geen karren meer, dus..lopen.

Daar gaan we, kletsnat, tegen de s

teile helling omhoog. We blijven opgeruimd en de meiden zingen erop los. Wat  doen ze dit weer goed!! Er komt een tractor met kar, en die zal een eind verder omkeren, en ons ophalen….maar hij kan niet verder, er ligt een wagen in de goot. Lopen dus…………..

Dan komt er een pick-upje aan, we mogen erin…..Maar die kar is zo hoog, dat ik even een “kontje” nodig heb!!!! Ik wordt bijna in de aanhanger gelancheerd!!!!

Rijden maar…………..dat gaat een poosje goed, maar dan staat ook deze auto stil……….te glad.

En dan, ineens,een dreun,  rijdt er een auto achter tegen ons aan en probeert ons zo door de blubber te duwen………….niet te geloven, de chauffeur is de president van de IRF !!

Ook deze aktie werkt niet, en langzaam glijden we terug…………….HELP……………Allemaal eruit, dit is zo eng…………………Weer lopen dus…….De auto’s die ons nu inhalen hebben sneeuwkettingen!!!!!!!!!!!!

We zitten in een film, lijkt wel……………..En het is stikdonker………..

Dan ineens een auto, die ons wel wil meenemen…………Annelies duikt in de achterbak,

Ik voel nog iemand naar achter kruipen,  Ted dwars over me heen en mijn ega sluit aan aan de andere kant…………..kan het gekker???????????????We komen bove
Nu ik dit schrijf, lijkt het al zo lang geleden……..het was pas gisteren…………….n, rollen uit de auto, bedanken de man hartelijk en gaan naar ons eigen karretje! Joepie!!!!!!!!!!!!!!!!!

En nu zit ik hier aan de waterkant en wacht op de uitslag……………

Ja, daar is iemand die het weet…………….Op de slalom zijn we zevende!!!!!!!!!Oei, jammer.

Maar de head to head moet nog komen, het staartje van gisteren, toen het te laat werd.

Canada, Japan, Nieuw Zeelan en Nederland, zitten in de halve finale, en Nederland en Nieuw Zeeland gaan voor de vierde en derde plaats.

En dat brengt ons de tweede medaille!!!!!!!!!!!!!!! WE HEBBEN BRONS!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Het Hele team zingt “lang zal ze leven” voor mij, want dit is mijn verjaardags kadootje!!!!!!!!!

Morgen DOWN RIVER…………..ALS DAT GOED GAAT ZOUDEN WE TOCH NOG WEL EENS HOOG KUNNEN EINDIGEN…………….

Blijf dus duimen!

Nu gaan wij naar bed. Ik zou nog wel uren kun

nen vertellen over ons Costaricaanse leven hier!!!!!!!!!!!!!!!!!

Welterusten, en voor jullie: Goeie Morgen………….Anneke en het

Persteam.

.

Prijs uitreiking van de gouden plak

Vandaag het onmogelijke en onbeschrijvelijke mee gemaakt.

Uitslag niet bekend .

In de halve finale heeft team fleau een straf penalty gekregen.

Dit moet nog onderzocht worden.

Ze zijn minimaal vierde.

De rest van de wedstrijden wordt morgen of overmorgen gevaren

Morgen volgt er een totaal verslag

Jullie slapen nu, maar het liefst willen je jullie wakker gillen…………….

WE HEBBEN GOUD!!!!!!!!!!!!!!!! JA, GOUD !!!!!!!!!!!!!!!ECHT WAAR…………..ONZE MEIDEN HEBBEN DE EERSTE PLAATS  VEROVERD!!!!!!!!!!!!!

Van de 19 vrouwen teams die meedoen, waren zij vandaag, in de sprint, de allerbeste!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!WIJ ZIJN APETROTS, en jullie vast ook wel.

De mensen die het van dichtbij hebben gezien, vertelden ons dat ze een “superlijn’  hebben gevaren. Ze waren 2 sec. sneller dan de Engelsen en 3 sec. sneller dan de Nieuw Zeelanders……………

Bij de finish voeren ze even naar ons toe, naar de overkant van de rivier en toen waren ze niet zo blij. Eigenlijk waren ze helemaal kapot……………..Maar toen iedereen had gevaren, hoorden we opeens een enorme gil aan de overkant…………..en we zagen onze meiden springen en dansen en schreeuwen, en elkaar in de armen vallen, en roepen naar ons.

ZE HADDEN GEWONNEN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! GEWELDIG…………………..

Jef en ik zagen alleen de finish………Ans en Wiel waren te laat…………..waarom?????

Nou, dat zal ik effe proberen te vertellen………..

Al om 6 uur waren we op, ontbijtje om half zeven, en daarna op weg naar de rivier. Vanaf de camping is dat een half uur rijden, over die hobbel weg waar ik gisteren al over vertelde. De weg was vol stof en vrachtautootjes. Onderweg stond een meneer die ons op een veldje wilde sturen, maar wij wilden verder. Onze oranje shirts doen wonderen, we mochten door.

Tot aan een punt waar het druk was met oude busjes, tractoren met aanhangers, cola tentjes, veeeeel politie en nog meer mensen met een belangrijk kaartje om hun nek……………………Daar bleef de auto achter en gingen we stoer op pad, lopen dus.Over een zandweg, steil naar beneden, tussen Nieuw Zeelanders die gingen varen. Ook lopen dus naar de rivier.

Na een uur lopen, ging de weg naar rechts, een
Toen kwamen we te ver van de finish uit, en moesten we survivelen, langs de rivier. Wat een tocht………………….. grasland in, waar ze een trapje hadden gegraven…………………Maar wij volgden de rafters, en dat hadden we niet moeten doen………….En toen kwamen ze dus net over de finish……………..We zijn terug over de “goeie” weg gegaan…………..steil omhoog, tegen een helling op in een super hitte. Poeh Poeh…………..Bovenaan zijn we weer de weg naar de rivier af gegaan om ons team te zien trainen voor de slalom……………………..ze gingen gewoon door.En terug…………..mochten we plaats nemen, in een houten kar achter een tractor. Een heel bijzondere tocht, vooral in de steile s-bochten………………De rafters worden met vrachtwagens gebracht…………………..Op de terugweg naar ons hotel hoorden we dat om 7 uur de prijsuitreiking zou zijn……………misschien…………..zou ook later kunnen…………of helemaal niet…..Dat horen we morgen , bij de head to head……………………Doei, Anneke.

Hier zijn we dan, het nieuwe persteam!!!!!!!!!!!!

We zijn al een paar dagen in Costa Rica, en we hebben al heel wat van het land mogen proeven.

Via San Jose, zijn we in dit paradijsje beland, waar onze meiden regelmatig mogen luieren en zwemmen.

Zij slapen op een “camping” een half uurtje verder…….heel apart!!!!!!!!!!!!

De tenten staan onder een groot plastic afdak, zodat ze beschermd zijn tegen de tropische regens. De mensen hier vinden dat het dit jaar een droog regenseizoen is!!!!!!!!!

En vandaag is het kampioenschap officieel geopend. Met z’n allen naar Turrialba, waar we alle teams kunnen bekijken.

Wat een plezier bij onze Fl’eau meiden!!!!!!!!!!!!! Ze dansen door de straten en als ze iets zien wat op ORANJE lijkt, dan stuiven ze erop af. Heel grappig en sommige mensen die bestormd worder doordat ze oranje kleren dragen, schrikken zich te pletter.

Op het eind zijn we bijelkaar in een grote sporthal en dan volgen de officiele toespraken.

We eten friet die niet zo heet gebakken is……………….en dan  het zwembad in. Iedereen rust lekker uit voor de grote dag van morgen. Jason, onze masseur, legt ieder even op zijn tafel en om 5 uur vertrekken ze in een fel oranje busje, terug naar de camping .

Morgen is de grote dag!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! De SPRINT…………….

Alleen de weg erheen is al er-rug spannend! Eerst vanaf de camping een half uur in de auto over een zandweg, waarvan de ergste kuilen gauw zijn bijgewerkt! Dan ergens in de bush, waar ze aan een waslijn alle vlaggen hebben opgehangen je auto op een grasveldje achterlaten en dan LOPEN. Steil naar beneden en dan ongeveer een uur!!!!!!!!

De teams mogen in een houten kar, achter een traktor. Zijn er traktoren tekort, dan moet iedereen lopen!!!!!!!!!!!!!! Ongeveer 5o teams……………We hopen intens dat het niet te hard gaat regenen.

En dan beneden is de rivier en daar gaat alles gebeuren……………..

Morgen schrijf ik weer en dan hoop ik dat ik heeeeel fijn nieuws heb!!!!!!!!!!!!!!!!

Groetjes van ons, Anneke.

PS. De foto is van het Nederlands Heren en Dames team, de Nederlandse Ambassadeur in Costa Rica en …………….de super aardige mevrouw van ons hotel!!!!!!!!!!!!

Na het varen moesten we ons eigen eten regelen in Turrialba. Nou dat hebben wij lekker anders aangepakt. In de lodge van de ouders van Ted en Fieke hebben we heerlijk gedineerd en in de Jacuzzi gezeten.

Morgen is de officiele opening en vrijdag al starten we -ondanks eerdere berichten- met de sprint.

Vanaf vandaag mogen we het stokje dan ook officieel overgeven aan ons persteam. Anneke gaat de stukjes schrijven,  Jef en Ans houden de standen bij, Jason, onze masseur, de fotos maken en Wiel gaat dat op de website zetten.

Veel leesplezier en tot snel!

We hebben wat blauwe ogen, blauwe scheenbenen, spierpijntjes en darmproblemen. Vandaag lijken we daar een beetje van terug te komen. Iedereen zit aan het ontbijt en Jason, onze fysiotherapeut is aan het werk.

We hebben goed gevaren afgelopen dagen. Vooral aan gisteren hebben we een goed gevoel over gehouden. Na vandaag hebben we nog twee trainingsdagen over. 1 dag voor de downriver en 1 dag voor de slalom. Als we dit zo opschrijven lijkt het te kort maar we beseffen maar al te goed dat in deze omstandigheden fit aan de start verschijnen ook erg belangrijk is.

De camping is inmiddels vol. Onder de afdaken is inmiddels geen plaats meer en er moeten nog 9 teams komen. Wij hebben ruim opgesteld en flink versierd. Inkrimpen is dus geen optie! Gelukkig zijn ze naast ons afdak al een nieuwe aan het bouwen.

Vanmiddag Turrialba in om te shoppen! Lekkere dingetjes waar we tijdens de wedstrijd zin in hebben.

Morgen hopelijk meer nieuws via de wifi op het kamp.

Maar we gaan naar de shine!

Dag 6 loopt een stuk soepeler. Immodium, norrit en andere medicijnen beginnen te werken en iedereen kan mee naar de rivier. Anne (met enkel blessure) en Hans volgen met een tractor omdat die nog te zwak zijn om naar beneden te lopen.

Als we bij de rivier aankomen loopt alles soepel. We zijn vandaag niet helemaal eerste maar staan wel vooraan in de rij. Het water staat hoger dan gisteren dus we besluiten 1 sprint te doen om de lijn met zoveel mogelijke waterstanden te varen. Iedereen staat nog te kijken als wij gaan afvaren. En hoe..hard en met een goede lijn! Daarna gaan we slalommen. Er hangen een aantal poortjes die we maar lekker gaan varen. Dit gaat wederom lekker. We merken dat we krachtig en goed varen waardoor we traverses en oversteken, ondanks de flinke waterdruk, goed halen. Niet elke run gaat goed en het omhoog slepen van de boot kost veel kracht maar we varen goed en herstellen de foutjes snel.

Na de lunch doen we nog een downriver. Vandaag alleen het eerste deel van het traject met de moeilijkste passages. En shine again! Waar alle andere stonden te spotten bij de lastigere passages, hebben wij even het goede voorbeeld gegeven. Super strakke lijnen, hard varend en applaus van de kijkers. Super gevoel, hier doen we het dus voor.

We komen aan op het kamp en zien meteen dat er paden aan zijn gelegd tegen de modder, de toiletten werken en zijn schoon! Waar we al niet blij mee zijn. Bijna alles waar we om gevraagd hadden is geregeld. Bijna alles want de wifi is nog niet aangesloten. Morgen zeggen ze. Dat zeiden ze aan het begin van de week helaas ook al. Vandaag hebben we gevraagd om yogert bij het ontbijt. Morgen eens kijken of ze daarmee ook iets kunnen.

Voor het (lekkere) eten vandaag was er nog meer goed nieuws. Nederlands bezoek van de ouders van Ted en Fieke!

Morgen hebben we een rust dag en gaan we Turrialba in waar we een internet café opzoeken en de website gaan updaten. Lekkere boodschapjes voor de rest van de week zodat we in ieder geval lekker chips en chocolade kunnen eten.